"    ریحان   "

در حدیث است که امام صادق ( ع ) فرمود: ریحان سبزی پیامبران است و بدانید که هشت خاصیت در آن وجود دارد:

1- غذا را گوارا می کند.

2- منفذها را باز می کند.

3 و 4- دهان و باد گلو را خوشبو می سازد.

5- اشتها را به غذا افزایش می دهد.

6- مرض را از بین می برد.

7- شخص را از بیماری جذام ایمن می گرداند.

8- وقتی ریحان در شکم آدمی قرار گیرد، همه ی امراض را ریشه کن می سازد.

ریحان گیاه مقدسی است که دارای خواص چندگانه

 می باشد و در بسیاری از بیماریها استفاده میشود

از زمانهای قدیم، پیشینان و اجداد ما اعتقاد به

 خواص دارویی آن داشته اند. ریحان در ایران و

 افغانستان به صورت خودرو می روید و در اکثر نقاط

 دنیا کاشته می شود. گفته می شود مصرف

ریحان طی مدت معینی ، باعث درمان

بیماریهایی مانند سرما خوردگی، سرفه،

سردرد، خستگی چشم، ضعف، اسهال، فشار

خون بالا یا پایین، مشکلات قلبی، چاقی،

ترشی معده، یبوست، مشکلات کلیوی،

سنگهای مثانه و دردهای نقرسی می شود.

این گیاه برای افزایش مقاومت و استحکام

 بدن در برابر بیماریها که در نتیجه کمبود

ویتامین های Aو C   هستند، نقش عمده ای

 دارد. مصرف ریحان می تواند باعث بهبود

چین و چروکهای دست و صورت شود. هم

 چنین در بیماریهای زنان، مشکلات پوستی و

 تب نیز کاربرد دارد. برای بیماران مبتلا به سرطان

نیز مصرف این گیاه توصیه می شود.

مانگرو واژه ای از هند غربی و مشتق شده از لغت پرتغالی به معنای انبه و لغت انگلیسی به معنای بیشه

است مانگروها گروهی از درختان و درختچه های اسکلروفیل پهن برگ همیشه سبز هستند که در باتلاقها و

 در امتداد کرانه های ساحلی در منطقه جزر و مدی در نواحی استوایی وزیر استوایی رویش دارند.

در زمان مد تنها تاج این درختان از سطح آب فراتر قرار می گیرد اما در زمان جزر تقریبا تمام قسمتها بیرون از

آب می باشند.

حدود 110 گونه گیاهی به عنوان گیاهان مانگرو شناخته شده اند که تنها تعدادی از آنها از مانگروهای های

حقیقی به شمار می آیند. ازگونه مهم می توان به 1)مانگروی سفید یا خاکستریAvicennia marina  (   )

      2) چندل یا مانگروی قرمز(Rhizophora mangle

                    &درختان جنگلهای مانگرو چگونه در آب رشد می کنند:      

شناور بودن میوه و دانه گیاهان مانگرو بهترین مکانیسم تولید مثل و انتشار در شرایط خاص ساحلی است.

دانه های بارور شده از همان ابتدا از گیاه اصلی نمی افتد، بلکه از قاعده میوه شروع به جوانه زدن می کند

 و روی گیاه ریشه و ساقه های نیزه مانند رشد می کنند. این مرحله یک تا سه سال طول می کشد و

 گیاهی با حدود یک متر طول، از گیاه مادری جدا می شود، داخل آب می افتد و زندگی را مستقلا ادامه

 می دهد. گیاهان جدید روی آب دریاها به حالت افقی قرار می گیرند و به سرعت حرکت می کنند و بعد از

 رسیدن به آبهای تازه مثل تالاب ها به حالت عمودی در می ایند تا ریشه ها به سمت پایین قرار بگیرند و

بتوانند در گل و لای، ریشه بدوانند. بعضی از گونه حتی می توانند به مدت یک سال روی آب دریا معلق

بمانند.

           &درختان مانگرو چگونه آب شور را به آب شیرین تبدیل می کنند: 

از خصوصیات منحصر به فرد گیاهان مانگرو (حرا) که آنها را از سایر اکوسیستم ها مجزا می کند، قابلیت

مقاومت به غلظت بالای نمک در آب اطراف ریشه هاست.

1) اولین خط دفاعی بسیاری از گیاهان مانگرو ممانعت از ورود نمک به داخل گیاه به وسیله خاصیت نیمه

تراوایی ریشه و جذب انتخابی و فیلتر کردن املاح است.

2) برگهای بسیاری از گونه های مانگرو غدد نمکی ویژه ای دارد. درگونه هایی از این گیاهان، می توان نمک

را بر روی برگهای آن دید، ولی در برخی گونه ها که به واسطه مکانیسم اول از خشکی اجتناب می کنند با

ظاهری متفاوت جلوه گری کرده نمک به اندام های آنها نمی رسد و برگها شور نیستند.

  3)جمع آوری نمک و تغلیظ آن در برگهای پیر در حال ریزش پوسته مرده گیاه،

4)فعل و انفعالات

5) وجود کوتیکول های پوسته موجود روی برگ درختان، واکسی بسیار ضخیم با پرزها و زایده های مو مانند

متراکم برای کاهش فراتراوش آب و تعرق بوجود می آورد.

6)در این گیاهان روزنه های برگ در زیر برگ واقع شده اند که منجر به تعرق کمتر آب می شوند. مانگروها
میزان تبخیر آب از سطح برگهایشان را از طریق تغییر آرایش برگهای خود جهت اجتناب از نور شدید آفتاب در

نیمروز وهم چنین محدود کردن فعالیت روزنه در برگها کاهش می دهند.

             &از درختان مانگرو در جهان چه استفاده هایی می شود :

تقریبا در اکثر نقاط دنیا از گونه های مانگرو به عنوان هیزم استفاده می شود و در برخی مناطق، حتی به

عنوان منبع اصلی درآمد مردم به شمار می رود. در بنگلادش از چوب این درختان برای تهیه چوب کبریت و

کاغذ روزنامه استفاده می شود. در اندونزی که از بزرگترین کشورهای تولید کننده خمیر کاغذ در دنیاست،

 20 درصد مواد خام این خمیر از گیاهان مانگرو به دست می آید. در فیلیپین و سوماترای اندونزی نیز این

درختان نهایتا به کاغذ تبدیل می شوند.

بعضی گونه ها نوعی مواد خام بسیار مقاوم تولید می کنند که علاوه بر استفاده ی آنها در صنایع چوب به

 شکل سنتی برای تهیه قند و الکل هم استفاده می شود.

گیاهان مانگرو برای دیگر موجودات هم در بخش هوایی (تاج) و هم در بخش زیر آب پناهگاه ایجاد می کنند

 به گونه ای که تاج، آشیانی برای پرندگان متنوع نظیر پلیکانها است وسیستمهای ریشه ای منحصر به فرد

و بسترآنها، زیستگاهی پیچیده را برای جلبک ها،ماهیها، بی مهرگان دریازی از قبیل اسفنجها و صدفها

فراهم می نماید. برگهای مانگروها پس از ریزش توسط قارچها و دیگر تجزیه کنندگان مصرف می شود.علاوه

 بر اهمیت غذایی و زیستگاهی، جنگلهای مانگرو مناطق پست ساحلی را در زمان طوفان و آبلرزه حفاظت

میکنند و به لحاظ جلوگیری از فرسایش حاصل ازامواج وممانعت از انتقال خاک به درون دریا ارزش بسیار دارند.